Liczba 13 to taka, o której wiele osób myśli jako pechowej. Co powoduje, że w USA w wielu hotelach nie ma 13 piętra, żeby nie narażać klientów na nieszczęście i złe zdarzenia.
13 jest liczbą, która być może sama jest dla siebie pechowa, ponieważ występuje po 12- liczbie, która wydaje się być pewną zamkniętą całością. I tak na przykład mamy:
Piątek może zawdzięczać swoją złą sławę historycznemu zdarzeniu ukrzyżowania Jezusa, które miało
miejsce właśnie tego dnia tygodnia.
Zła sława piątku 13-tego nie sięga daleko w czasie, raczej jest to koniec XVIII czy wręcz początek XIX wieku.
Historycznie faktycznie można znaleźć kilka czy kilkanaście różnych nieszczęśliwych wydarzeń, które miały miejsce w piątek 13-tego. Nikt nie pokusił się jednak o konkretne statystyki czy korelacje pomiędzy różnymi datami i nieszczęśliwymi czy pechowymi zdarzeniami. Pewnie dlatego, że nie ma to większego związku z tym, że jakieś daty, czy dni w tygodniu przyciągają pecha, a inne nie. Nie przeszkodziło to jednak w zbudowaniu wielu przesądów wokół trzynastki i daty piątku trzynastego i wypatrywaniu pecha i nieszczęścia z nimi związanych .
W 1993 roku przeprowadzono badanie, opublikowane na łamach British Medical Journal sprawdzające różnice w liczbie wypadków komunikacyjnych w pechowe piątki 13-tego i zwykłe piątki. Wynik był na niekorzyść tych pierwszych o 52%, czyli więcej wypadków zdarzało się w piątki trzynastego. 15 lat później w Holandii także przeprowadzono takie badanie i miało ono wynik przeciwny.
W USA sprawdzono, że w piątki trzynastego straty finansowe liczone na ponad 800000000 $. Jest to spowodowane tym, że część osób nie wychodzi w te dni z domu lub powstrzymuje się po prostu od decyzji związanych z wydawaniem pieniędzy.
Poniżej kilka ciekawych faktów z piątku trzynastego przygotowanych w tym krótkim filmiku przez Polimatów:
Wydaje się jednak, że najbardziej na złą sławę tej daty zapracował film o rozpoznawanym tytule „Piątek trzynastego” – amerykański filmowy horror bardzo popularny do dziś, nakręcony w latach osiemdziesiątych. Zapoczątkował on serię filmową, na którą do 2009 roku złożyło się dwanaście tytułów. Był inspiracją serialu wciąż granego i odświeżanego, a 13 lutego 2009 roku odbyła się światowa premiera kolejnej wersji tego horroru „Piątek trzynastego”
Biorąc pod uwagę badania, dane czy korelacje, które mogą przynosić przeciwstawne wyniki, jak to się dzieje, że ulegamy niepokojowi i przesądom?
Czemu boimy się mniej lub bardziej tej daty?
Czy faktycznie boimy się daty? Czy liczby? Czy czarnego kota przebiegającego w poprzek drogi?
Czy może jest tak, że boimy się jakichś myśli, którym bez głębszej refleksji dajemy przestrzeń w naszej głowie? A one tak łatwo się w niej instalują, że przyzwyczajamy się dość szybko wierząc, że sami decydujemy o tym czego się obawiamy i że jest to nasz pogląd.
Nie sprawdzamy prawdziwości, bo po co? Kiedy zaczynamy wierzyć w przesądy, zaczynamy też czujniej wyszukiwać zdarzeń, historii i anegdot potwierdzających „obiektywne” przecież prawdy, które rozgościły się już w naszym myśleniu. Kolejnym krokiem jest jeszcze głębsza wiara i lęk, który wpływa na nasze konkretne działania. W piątek trzynastego zaczynamy więc spodziewać się i wypatrywać pecha i nieszczęść, być może z taką intensywnością, że nasza zalękniona nieuwaga faktycznie może spowodować niefortunne zdarzenie, które oczywiście potwierdzi przekonanie.
Bądźmy więc czujni i nie poddawajmy się ślepej wierze w różne przesądy i przekonania, które zamieszkują nasze głowy i przewietrzajmy je czasami kwestionując niektóre.
Dobrze jest wiedzieć, że na szczęście są miejsca na mapie, gdzie trzynastka jest liczbą lubianą i szczęśliwą- na przykład Włochy.
Ja osobiście bardzo lubię trzynastkę, i też piątek trzynastego. Mam przyjemne wspomnienia z takich dni i z ciekawością witam każdy piątek trzynastego, czego i Wam życzę.
Wszystkiego szczęśliwego w kolejne piątki trzynastego życzy autorka Beata Muszyńska-Dębska.
Dane dotyczące 13 i piątku trzynastego zaczerpnięte ze strony www.polimaty.pl i z Wikipedii.
To spotkanie dwóch osób, klienta z terapeutą.
To spotkanie w trakcie którego klient może ujawnić swoje myśli i przeżycia, poruszać krępujące go tematy. Zadaniem terapeuty jest je przyjąć w sposób nieoceniający i wspólnie z klientem przyglądać się wszystkiemu co się pojawia, szukając zrozumienia, odkrywając powtarzające się wzorce postępowania, które mogą być powodem trudności klienta w codziennym życiu, relacjach, pracy.
Umawiasz się na konsultację lub konsultacje; jedno, dwa lub trzy pierwsze spotkania służą i Tobie i terapeucie na:
