Statek stojący w porcie jest bezpieczny, ale nie po to buduje się statki, by stały w portach.
John A. Shedd
Postój w strefie komfortu a cel naszego istnienia.
Port to miejsce bezruchu, zatrzymania i bezpieczeństwa, komfortu. Ruch jest niezbędny dla rozwoju, zmiany perspektywy, najkrócej mówiąc – bez ruchu nie ma życia.
Postój bywa potrzebny, by odpocząć, zastanowić się, odbudować siły, rozplanować dalszą drogę… jednak gdy staje się jedynym znanym miejscem i przemienia się w bierność – wtedy staje się zabójczy.
Bezpieczeństwo połączone z biernością i bezruchem nie może być jedynym celem człowieka. Zatrzymanie się w porcie nie pozwoli nam korzystać z życia, uczyć się, upadać, odkrywać nowych lądów… Jesteśmy na tym świecie, by szukać, uczyć się, podejmować ryzyko (*z odpowiednim zadbaniem o siebie).
Jako ludzie potrzebujemy ruchu, nowości, podejmowania ryzyka, by się uczyć i odkrywać. Jednak potrzebujemy też poczucia bezpieczeństwa w sobie, ugruntowania i samoświadomości, która zapewni nam zdrową równowagę między ryzykiem a odpoczynkiem, wychodzeniem ze strefy komfortu a zatrzymaniem się i sprawdzeniem ze sobą jak się czujemy.
Nasz statek musi mieć czas na odpoczynek, naprawy, konserwacje oraz podróże po znanych i nieznanych trasach – wszystko to w balansie i zgodzie z samym sobą.
To spotkanie dwóch osób, klienta z terapeutą.
To spotkanie w trakcie którego klient może ujawnić swoje myśli i przeżycia, poruszać krępujące go tematy. Zadaniem terapeuty jest je przyjąć w sposób nieoceniający i wspólnie z klientem przyglądać się wszystkiemu co się pojawia, szukając zrozumienia, odkrywając powtarzające się wzorce postępowania, które mogą być powodem trudności klienta w codziennym życiu, relacjach, pracy.
Umawiasz się na konsultację lub konsultacje; jedno, dwa lub trzy pierwsze spotkania służą i Tobie i terapeucie na:
